روزمره

نمیدونم از چی بنویسم! همینجوری شروع می کنیم یه سری دری وری می نویسیم یه چی میشه دیگه!

اولا که من هفته قبل مفهوم تصادف رو تا استخونام حس کردم! نه نترسید من تصادف نکردم! شاهد یه تصادف بودم! به خاطر سخت گیری زیاد قوانین رانندگی اینجا در مورد DUI یه مدتی میشه که دیگه مست رانندگی نکردم! فکرش رو بکن! تا خرخره مست بودم دو ساعت نشستم که بپره از کلم بعد برونم! با دیدن این تصادف فهمیدم نه تنها قانونا بلکه اخلاقا نباید موقع مستی تو مسیرهای تخمی اینجا روند! حتی به این نتیجه رسیدم که اخلاقا اگه درانک درایور دیدی تو جاده باید زنگ بزنی 911! این طوری ممکنه جون یه عده رو نجات بدی! اما قضیه از این قرار بود که من شب میروندم فری وی خلوت بود و من یه ده مایلی هم بالای اسپید لیمیت داشتم میرفتم! یهو دیدیم یه هوندا مثل برق از بغل من رد شد! یه کم جلوتر دیدم که ترافیک ریخت به هم و یه دودی بلند شد و همه مشغول در رفتن هستن! فهمیدم تصادف شده! زدم بغل و کپسول اتش نشانی رو برداشتم رفتم سمت محل تصادف. من شروع کردم اتش رو خاموش کردن و یه راننده دیگه هم که اومده بود کمک دو تا بچه رو که تو افتاده بودن بیرون داشت می پیچید لای پتو! اون هوندای لعنتی چپ کرده بود و حتی از روی گاردریل بلند شده بود و تو جهت خلاف جاده فرود اومده بود و ماشین روبرویی هم زده بود بهش!

سریع زنگ زدم 911 و تصادف رو اعلام کردم. خودم هم رفتم سمت ماشین ها. راننده رو دیدم که پا و تنش از کمر جدا شده و دیدم که نمیتونم بکشمش بیرون. اون خانمی هم که بغل دستش بود مرده بود. راننده هوندا هم مرده بود. رفتم سراغ بچه ها دیدم یکیشون دست بند دیابتی ها رو داره! پیش خودم فکر کردم این بیچاره اگه بمیره راحت تره! اون یکی هم حال زیاد خوبی نداشت! دو باره زنگ زدم به پلیس و گزارش کامل دادم. چند دقیقه بعد پیداشون شد چک کردن! بچه ها هم مرده بودن! 5 نفر به همین راحتی مردن!

خلاصه چند روزی حالم بد بود و رانندگی نمیتونستم بکنم! تا اینکه شنبه رفتم برای جشن مهرگان تو اورنج کانتی! خیلی خوب بود خیلی از رفقای اتریشم و دیدم و تا حدود یک شب هم زدیم و رقصیدیم! شبانه دوباره روندم تا سن دیه گو! حدود 2.15 رسیدم خونه! دوشنبه یه جاب اینترویو داشم تو داون تاون لوس انجلس! رانندگی تو سن دیه گو بد عادتم کرده! اینجا ما ترافیک به اون شکل نداریم! تنها چیزی که محدودت میکنه اسپید لیمیت خیابون هاست! اما داون تاون ال ای مثل تهرون خودمون! من هم دیگه اعصاب رانندگی تو شلوغی رو ندارم! خلاصه دهنم سرویس شد تا رسیدم به مصاحبه! مصاحبه رو هم ریدم! اصلا یادم نمیومد چه دروغ هایی تو رزومم نوشته بودم! ولی خوب زیاد هم مهم نبود! چون حتی اگه بهم کار هم میداد من دیگه حاضر نیستم برگردم تو شلوغی و ترافیک!

بعد از ظهرش هم خوب نبود!

من اینجا برا اینکه وقتی بگذرونم راه میافتم میرم تو دانشگاه اینجا ول چرخیدن! سر کلاس هایی که شلوغ هست و استاده نمیفهمه میرم میشینم! یه دختره بلوند بود که خوب تحویلم میگرفت و خلاصه پا میداد! اون بعد از ظهر گفتم یه آفری بهش بدیم ببینیم چی میشه! دعوتش کردم شام رو بریم بیرون! بچه پر رو کر کر تو روی من میخنده و میگه ساری! آی دونت ایت دارک میت! پیش خودم میگم اولا که دارک میت اون ننه جندته! فکر کردی من به این سادگی ولت میکنم زنیکه ریسیست! وقتی بهت پرشین میت بال رو دادم که بخوری میفهمی فرق دارک میت رو با ….!

خلاصه همینجوری ضد حال پشت سر هم! ولی خوب عیب نداره! خدا دختر مکزیکی رو از آدم نگیره! به همه چی راضی هستن! با همین کرولا قراضه میریم اتو میزنیمشون یه همبرگر هم میدیم بهشون فکر میکنن مرسدس سوار شدن و گرونترین غذای دنیا رو خوردن بهت یه حال اساسی میدن! والا با این نوناشون!